อรวี สัจจานนท์ ชุด ขวัญเมือง 1

1 เรณูยังหนาว เรณูนคร ถิ่นนี้พี่เคยใฝ่ฝัน ฝากรักสัมพันธ์ ก่อนนั้นเคยคลอเคียงใกล้ ครั้งเที่ยวชมงาน พระธาตุพนมจำได้ไหม หลายปีที่ร้างแรมไกล แล้วทำไมพี่ลืมอีสาน เราเคยสัมพันธ์ ก่อนนั้นเป็นเพียงความหลัง ลืมแล้วหรือยัง เมื่อครั้งสัญญาหมายมั่น พี่อยู่เมืองกรุง เฟื่องฟุ้งลืมคำที่เคยผูกพัน น้องยังไม่ลืมคำมั่น สุดหวั่นไหวก่อนลา ผ้าผวยร้อยผืน ไม่ชื่นเหมือนรักจากพี่ หน้าหนาวคราวนี้ ไม่มีพี่สุดเหว่ว้า ป่านนี้ พี่คงจะสุขอุรา ลืมแล้วสาวชาวนา ไม่กลับมานครพนม * เย็นลมเหมันต์ ผ่านผัน อีกปีแล้วหนอ หลอกให้หลงรอ อีกนานปานใดเหลือข่ม แม้พี่ไม่มา นมัสการพระธาตุพนม ขอเพียงฝากใจตามลม อย่าลืมสาวเรณู ( ซ้ำ * )	2 กระทงหลงทาง เป็นลางสังหรณ์ เมื่อตอนวันลอยกระทง สายน้ำไหลเชี่ยวไหลส่ง กระทงสองเราแยกทาง กระทงพี่นั้นล่องไป เหมือนใจมุ่งหวัง กระทงของน้องหลงทาง เคว้งคว้างหาทางไม่เจอ ตั้งแต่วันนั้น น้องก็กังวลไม่หาย เฝ้าคิดกลุ้มในหัวใจ กลัวใครเขามาแย่งเธอ กลัวพี่กับน้อง แยกทางหากันไม่เจอ กลัวใครเขามาพรากเธอ เหมือนดังกระทงหลงทาง ลางร้ายวันลอยกระทง บอกเรื่องราวโดยตรง ว่าความรักเราอับปาง พี่เปลี่ยนหัวใจ มีใหม่สมใจมุ่งหวัง น้องเหมือนกระทงหลงทาง อ้างว้างหัวใจลอยวน * เพ็ญเดือนสิบสอง น้องลอยกระทงเดียวดาย ปีนี้ขาดคนรู้ใจ เคียงกายเหมือนใครหลายคน กระทงอ้างว้าง ล่องไปกับสายน้ำวน เปรียบความรักน้องมืดมน หาคนร่วมทางไม่มี ( ซ้ำ * )
3 หนุ่มหมอแคน ยามแลงนี้มีสุขจัง เพียงได้ฟังแว่วดังจากเสียงแคน หนุ่มมาเว้า ฮักแม่สาวขอนแก่น คลอเสียงแคน แล่นแตรวอนคำ ชมว่าน้องงามสุดแสน ทั้งหมอแคนลำแคนช่วยหมอลำ อย่าพะวงข้อยบ่หลงคำพร่ำ กลัวหมอลำหลอกทำให้แล * โอละเหนอ โอละเหนอ อ้ายเอย อ้ายเพิ่งเคยมาขอนแก่น เป็นหมอแคนตะแหล่นแตร แหล่นแตร แล่นแตร แลลาแลลาแล่นแตร แลลาแลลาแล่นแตร ล้าแลลาแลลาแล้นแตร่ กะล้อนแท้นะ พี่มาแส่เว้าสาว กลัวแสนพ่อหมอแคนจะนอนหนาว มาจีบสาวลาว แล้วสาวๆบ่อยากเป็นแฟน ** มาชมสาวชาวป่าดอย ยังเที่ยวคอย ลวงข้อยด้วยเสียงแคน อย่ามาเว้าฮักแม่สาวขอนแก่น กลัวหมอแคน หลอกข้อยไปขาย ( ซ้ำ , * ) โอละเหนอ โอละเหนอ อ้ายเอย โอ๊ะ โอละเหนอ อ้ายเอย	4 หนองหานตะวันรอน โอ้ ละเหนอโอ๋ โอ้ โอ โอ้ละเหนอ แดดร่มลมหนาว สาวเมืองสกลคอยหา เมื่อยามตะวันค่ำฟ้า แดดล้าหนองหาน ถิ่นเก่าแดนฝัน สองเฮาเคยเดินเพลิดเพลิน พรอดพร่ำคำฮักต่อกัน สัญญาว่าจะฮักมั่น ไม่เปลี่ยนแปรผัน ตราบฟ้ามลาย บ่นานเท่าไหร่ ฮักไกลถิ่นเก่าลืมกัน ลืมฮักที่เคยผูกพัน ลืมทั้งสัญญา ที่เคยให้ไว้ ทิวสนลู่โอน เหมือนคนบ่จริง กลอกกลิ้งกลับกลาย เมื่อยามได้เจอหญิงใหม่ ก็ลืมฮัก ที่เคยผูกพัน ลุ่มภูพาน นั้นมีเรื่องรักยิ่งใหญ่ ท้าวผาแดงกับน้องนางไอ่ เล่าขานไว้คู่เคียงหนองหาน เป็นนิยายรัก อันมั่นคงเล่ามาเนิ่นนาน บ่เหมือนนิทาน เรื่องฮักหลอกลวง ของอ้ายดอกนา * แดดอ่อนค่ำนี้ ฤดีก็สั่นสะท้าน คิดฮอดเคยฮักผูกพัน โอ้สาวหนองหานอกใจเหว่ว้า แสงลำสุดท้าย กำลังจางหาย ลาลับจากตา ฮักเอยที่เคยสัญญา ก็จากลา ตามแสงตะวัน ( ซ้ำ * )
5 ลำกล่อมทุ่ง แป่นแว่น แฟนเพิ่น ให้เวิ่นไปสา คั่นบ่แม่นแฟนไผ ขอให้อ้ายเวิ่น มาทางพี่ น้องนี้หนา ตาดำดำ เป็นคนขี้หล่าย คนขี้หลาย บ่สมอ้าย เพิ่นบ่สน อุกเด โอ้อุกใจเด่ แต่น้องมันจน โอ้หนออุกเด โอ้อุกใจเด่ แต่น้องมันจน โอ้มาเหลือใจเด น้องบ่ได้อ้าย มานอนซ้อน เจ้าดอกเอย เจ้าดอกซ้อนเอย เอ่ย เอ่ย เอย เอ่ย เอ๊ย เจ้าดอก มะนิลา สาวหมอลำ นั้นกินน้ำตา น้อยวาสนา เพราะบ่าวคนโก้ เอ่อเฮ่อเอย เอ่อเฮ่อเอย เจ้าแจ่ม เจ้าแจ่ม มณีอ่ำทำ น้องเป็นสาวหมอลำ โอ้พ่องามขำ บ่สนใจ เปิ่นเวิ่น ฮักเพิ่น น้องบุญ บ่สม บุญน้องบ่สม พี่ชายบ่ก้ม เข้ามาใกล้ อ้ายเป็นหงส์ ลงมาผ่ายบินไปเวิ่นเวิ่น ฮ้องเรียกเอิ้น ตัวอ้ายเพิ่น บ่เหลียว ออนซอน น้องฮ่วมหมอน เพิ่นได้ บ่เด ออนซอน น้องขอฮ่วมหมอน เพิ่นได้ บ่เด เจ้าผู้เขียวใบมอญ ก้อนคำของน้อง คนงามเอ้ย เจ้าดอกเอย เจ้าดอกฮักเอย เอ่ย เอ่ย เอย เอ่ย เอ๊ย เจ้าดอก กำจาย ชาตินี้ บ่ได้พี่ชาย ไปโตนน้ำตาย หาดทรายตื้นตื้น เอ่อเฮ่อเอย เอ่อเฮอเอย เจ้าแจ่ม เจ้าแจ่ม มโนใน น้องฮักอ้ายปานใด ก็เสียพระทัยหนอกินน้ำตา	6 คอยด่วน บขส ด่วนบขส. เบาเครื่องชลอเทียบท่าอุบล เหลียวหาบ่เห็นหน้าคน ที่ทิ้งไปไกลแต่ปลายเมษา เฝ้ามารอรับ แลลับบ่เคยเห็นหน้า นัดไว้หลายครั้งจะมา พลาดนัดเนิ่นช้า หลงมาเก้อคอย โบกมือหยอยหยอย ออดอ้อนสำออย เมื่อวันจากกัน คำเว้าก็ล้วนเสกสรรค์ บอกแสนอาลัย บ่ไปเลื่อนลอย บ่ลืมบ่เลือน บ่หลงบ่เผลอใจปล่อย นัดไว้ธันวาให้คอย จะหวนคืนย้อนมาแต่งงาน ดอกกาสะเลา ยืนเหงาจนใบเหลืองหล่น จวนจะถึงหน้าบานอีกหน บ่เห็นเงาคน ที่เคยปากหวาน สัญญาฝั่งมูล ก็เหมือนสัญญาแห่งมาร ความฮักที่เคยเบ่งบาน ก็คงร่วงโรยลอยน้ำไปไกล * ค่ำลมหวอยหวอย โธ่เอ๋ยคนคอยอกใจหวิวหวิว ความฮักดังเหมือนนุ่นปลิว ลมฟัดลอยวน อยู่แห่งหนไหน สาวเมืองอุบล เฝ้าคอยฮักจนหม่นใจ คอยรถเทียบท่าคันไหน ไม่เห็นมีแม้เพียงแต่เงา ( ซ้ำ * )
7 แคนลำโขง แล่นแตร แล่นแตร แต้ตูแล ตูแล่นแตร ฟังฟังแน่ เพลงแคนลำโขง ต้งโตดต่ง เสียงพิณเคล้าแคน ตะแล ลิแล่นแตร โอ้ลำโขงเอย ก่อนนี้เคย มาพลอดฟัง โขงงาม ยามสายัณห์ เบิ่งทุกวัน บ่มีเบื่อตา เบิ่งขอบฟ้า บ่มีจืดจาง เพลงแคนอ้ายเว้า กล่อมฮักเฮา จนรุ่งสาง เสียงแคน ม่วนบ่วาง กล่อมเรียกนาง มาริมฝั่งโขง เชื่อมฮักโยง ให้มีเยื่อใย มาตะละบัดนี้หนอ ข้อยนี้รอ อ้ายอยู่ไส เสียงแคน อ้ายจากไป ปวดหัวใจ ตะละนางเฝ้ารอ บ่ได้พ้อหน้าอ้ายอีกเลย แคนลำโขงนอ ข้าน้อยรอ เคยชื่นเชย โอ้แคนลำโขงเอย จากลับเลย บ่หันกลับมา ดอกเอื้องฟ้า กำลังร่วงโรย แล่นแตร แล่นแตร แต้ตูแล ตูแล่นแตร ฟังฟังแน่เพลงแคนลำโขง ต้งโตดต่ง เสียงพิณเคล้าแคน ตะแล ลิแล่นแตร	8 สาวอุบลรอรัก เสียงทวงสัญญา ที่ดังแว่วมาจากสาวอุบล ถึงคนที่ลืมความหลังฝั่งลำน้ำมูล ฮักบ่จริงทิ้งสาวให้ว้าวุ่น น้ำใจช่างเปลี่ยนเวียนหมุน บ่เหมือนสัญญาเมื่อคราก่อนนั้น สัญญาฝั่งมูล ฤดูดอกคูนบานเหลืองตระการ สายธารแม่มูลไหลหลั่งดั่งธารสวรรค์ ลอยล่องเรือ สุขเหลือสัญญาฮักมั่น บ่นึกว่าจะแปรผัน สิ้นแล้วสวรรค์แห่งลำน้ำมูล * ฮักบ่จริงทอดทิ้งลืมง่าย น้ำมูลใสแต่น้ำใจฮักขุ่น นี่แหละหนอใจพ่อคุณ เปลี่ยนเวียนหมุนลวงหลอกสาว ** ลืมแล้วหรือยัง เสียงเพลงแว่วดังสะกิดเตือนใจ ร้างไกลพี่คงจำได้ฝั่งมูลหน้าหนาว สาวสู้ทน ร้อนฝนรอคอยข่าว ฝนลาเริ่มแล้วลมหนาว พี่คงลืมสาวอุบลแล้วหนอ ( ซ้ำ , * )
9 หลงคอยหมอแคน แคนอ้ายที่บรรเลง เป่าเป็นเพลง ทำนองเศร้า ดึกดื่นค่ำคืนอ้ายเป่า ดึกดื่นค่ำคืนอ้ายเป่า น้องนั่งจอบเฝ้า อ้ายเป่าแคนมา แคนน้อยล่อนต่อยลอยลม พริ้วผ่านผสมชื่นชมอุรา ออดอ้อยลายส่อยครวญหา ออดอ้อยลายส่อยครวญหา ถามผู้สาวว่า ฮักอ้ายบ่หนอ * ใจน้องปวดอยู่คือผ่ำ เสียงแคนอ้ายนำ ซ้ำมาติดต่อ ทุกคืนน้องตื่นมารอ ทุกคืนน้องตื่นมารอ นั่งจอบพ้อว่อ รอตั้งแต่เสียงแคน ** คืนนี้เดือนมีเมฆบัง บ่ได้ยินเสียงดัง มนต์ขลังของแคน เดือนคล้อย คอยวันใหม่มาแทน เดือนคล้อย คอยวันใหม่มาแทน เผิ่นไปเป่ากล่อมแฟน แฟนผู้ใหม่ละตี้ ( ซ้ำ , * )	10 ชังคนใจร้าย ซังคนหลายใจ ซังคนหลายใจ บ่ฮู้ผู้ใดฮักแน่กว่ากัน นี่หรือใจอ้าย หมั้นหมายเป็นคู่สัมพันธ์ หากแม้นบ่เห็นใจกัน ก็อย่าผูกพันธ์ ให้มันน่อยใจ ผู้ใดหลอกลวง ผู้ใดหลอกลวง อย่าคิดตักตวง ลวงเข้าตับไต คนฮักหลายสู เพิ่งฮู้ว่าอ้ายหลายใจ บ่ฮักจงอย่าห้ำไฮ ให้หญิงเสียใจแล้วด่าประนาม ผู้นี่ก็สู ผู้นั่นก็ฮัก บ่จั๊กว่าไผ ว่าได้ว่าเอาทุกคำ ยามเกลียดก็ด่า ค่นด่าให้ข้อยชอกช้ำ ขอจื้อขอจำ บ่อยากพะวง * ซังคนหลายใจ ซังคนหลายใจ สิฮักจั่งใด คนบ่ซื่อตรง ใจคดเหลือล้ำ คือน้ำไหลขึ้นไหลลง เลิกกันแล้วบ่ประสงค์ ให้งามสูงส่งบ่ปรารถนา ( ซ้ำ * )
11 คิดฮอดน้องแหน่ ยกมือขึ้นบ๊ายบาย เป็นความหมายว่าน้องลาก่อน ลาก่อน ลาก่อน วันนี้จำต้องจากจร แล้วจะรีบย้อนกลับคืนมา น้องห่างอ้ายเพียงแต่กาย ส่วนหัวใจยังอยู่หรอกหนา ขวัญใจของสาวบ้านนา อย่าได้โศกาเลยหนาคนดี คำมั่น สัญญา บ่ลืมดอกหนา บ่ลื๊มบ่ลืม บ่ลื๊มบ่ลืม บ่ลื๊มบ่ลืม ความรัก ที่แสนปลื้ม ยังดูดดื่มในดวงฤดี จำปาโชยหอมเคล้า กลิ่นพยอมกลางเดือนสี่ ยังจำได้ดี ร้อยวันพันปี ยังฮักพี่จริงจัง หากคึดฮอดน้อง ให้อ้ายจ้องนอแน๊มเบิ่ง แนมเบิ๊ง แน๊มเบิ่ง เดือนอี๋เกิง อยู่เถิงฟ้าสิส่องท๊าง น้องละสิเฝ้า แน๊มเบิ่งด๋าวหรอกบ่ฮ่าง ดวงเดือน เหมือนดั่งหน้านาง สองเราต่าง ส่งใจฮักกัน ก่อนจาก อ้ายไกล ขอสั่งไว้แนจั๊กหน่อย แนจั๊กหน่อย แน๊แน๊ จั๊กหน่อย คึดฮอดอ้ายเพียงน้อย ให้นานนานหน่อยเด๊อ พ่อจอมขวัญ อย่าเฝ้าเปลี่ยนใจ มีแฟนใหม่ หนีไปจากกัน คงอีกไม่นาน ให้อ้ายรอวัน ที่น้องกลับมา	12 ลั่นทมคืนทุ่ง เสียงเพลงลั่นกรุง หวานจังน่ากลืน ฉันเห็นต้องคืน ผืนรวงทองเยี่ยมถิ่นลานเท ชวนเพื่อนรักล่อง เรือท่องลุยทุ่งกุ้งปลาถมเถ แล้วไหว้เจ้าแม่ลานเท ถ้าใครเหยียบทุ่งก็ควรให้ถึง ถินเอยถมเอย ฉันมาเผยความ มิเคยเสียงาม ถามพวกมาซิอย่าคะนึง พ่อแม่รักมาก ลุงป้าชายทุ่งลั่นทมคิดถึง ฉันไม่เคยให้ใครทึง ช่างใครจะทึ่งหรือทุ่มเงินเท * อยากลองทำงาน ก่อนลานข้าวลงสิ้นปี ลั่นทมไม่เคยเสียที พวกพ้องน้องพี่มิควรสนเท่ห์ รถเก๋งเพลงหวาน ตึกรามโอฬารไม่ฝันทั้งเพ สาธุเจ้าแม่ลานเท อย่าเครียดลั่นทมใช่คิดลืมทุ่ง ** มิเคยหลงคำ มุ่งทำเรื่องงาน มิเคยสาธารณ์ ฉันมันกาใช่เกิดกลางกรุง ครวญพี่คิดกลุ้ม กลัวเก้อโถก้มใช่ทมหัวสูง ฉันไม่เคยเทียบคนกรุง ไม่เคยจะยุ่งถึงมุ่งลานเท ( ซ้ำ , * )

ฟังทั้งอัลบั้ม

<a href="http://www.naronk.org/smf/song/t1/55.asx" target="_blank">http://www.naronk.org/smf/song/t1/55.asx</a>

	ยินดีต้อนรับคุณ ผู้เยี่ยมชม กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
		๑๙ มิถุนายน ๒๕๕๖ - ๑๐:๑๘:๐๘ วันพุธ แรม ๓ ค่ำ เดือน ๗ ปีมะเส็ง ปกติมาศวาร ปกติสุรทิน เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น