เต๋อ เรวัต พุทธินันท์ ชุด เต๋อ 1

1 ที่แล้วก็แล้วไป ฉันไม่แคร์ ถึงแม้เธอหวั่น ลอง ฟังฉัน ดีกว่า รัก นั้นพา ให้เธอเคย ผิดพลั้งไป แล้วทำไม ใครๆต้องคอย ซ้ำเติม ทิ้งเรื่องเดิม มาเริ่มกันใหม่ เป็น ไปได้ แน่นอน ฉัน ขอวอน เรื่องก่อนๆ ที่แล้วมา ขอเธออย่า เอามา กลุ้มใจ * ไม่สำคัญ เรื่องนั้น มันแค่ ฝันร้าย แม้เธอผิดพลาดไป อย่างไร ไม่แคร์... ขอเพียงแต่ เธอแก้ตัวใหม่ ทำ ใจให้ สบาย ที่แล้วก็แล้วไป ไม่ตะขิดตะขวงใจ ถึงยังไง จะจริงใจ รักเธอ ( ซ้ำ * ) ที่แล้วก็แล้วไป ไม่ตะขิดตะขวงใจ ถึงยังไง จะจริงใจ รักเธอ ที่แล้วก็แล้วไป ไม่ตะขิดตะขวงใจ ถึงยังไง จะจริงใจ รักเธอ	2 ดอกฟ้ากับหมาวัด
3 มือน้อย	4 เจ้าสาวที่กลัวฝน เหตุอันใด พอความรักเธอเริ่มต้น ชายทุกคน หลีกไกล เหตุอันใด เธอเคย คิดดูหรือไม่ ใครล้อมกรอบตัวเอง ตั้งข้อแม้ รักเสียมากมาย จะมีชาย ใดเป็นได้ดัง เช่นกฎเกณฑ์ เธอวางไว้ใครบ้าง จะมีทาง เป็นชายของเธอ เธอเห็นใคร ไยถึงต้องหลอกตัวเอง ใจเธอเอง คิดกลัวทุกอย่าง บางครั้งเธอ เต็มใจ แต่กลัว เปรียบเธอเป็น คนกลัว ฝนที่เย็นฉ่ำ กลัวฝนทำ เธอเปียกปอนไป * หากเธอคิด พบรักที่ชื่นฉ่ำ อย่ามัวทำ ตัวเองมืดมน อย่ากลัวฝน เพราะฝน นั้นเย็นฉ่ำ อย่ามัวทำ ตามความคิดเดิม ลองคิดดู ลองหาทางสู้กับฝน ** ท้องฟ้าใส ยามฝนซา เปียกปอนกันมา กลับแห้งไป ความรักนั้น ต้องมั่นใจ ฝากใจให้รักชักนำ ( ซ้ำ * ) ( ซ้ำ ** ) หากเธอคิด พบรักที่ชื่นฉ่ำ อย่ามัวทำ ตัวเอง มืดมน อย่ากลัวฝน เพราะฝน นั้นเย็นฉ่ำ อย่ามัวทำ ตามความคิดเดิม หากเธอคิด พบรักที่ชื่นฉ่ำ อย่ามัวทำ ตัวเองมืดมน อย่ากลัวฝน เพราะฝนนั้น เย็นฉ่ำ
5 เศร้า กาลเวลาผ่านไป แต่ในใจยังลืมไม่ลง ป่านนี้...เธอคงเบิกบาน ใจยังต้องการ แต่มันทรมานสิ้นดี ใจฉันไม่...มีปรวนแปร * ฉันได้แต่...เศร้าใจ หม่นหมองร้องไห้ ทำไมเธอจึงร้างไป ไม่เหลียวแล ความรักมืดมน ฝืนทนต่อไป แล้วเมื่อไหร่ จะเปลี่ยนใจกลับมา * คอย ฉันเฝ้าคอย ขอคอยต่อไป จะอย่างไรยังหวังดี หากจะนานนับปี ใจฉันไม่...มีปรวนแปร ก็ได้แต่...เศร้าใจ หม่นหมองร้องไห้ ทำไมเธอจึงร้างไป ไม่เหลียวแล ( ซ้ำ , , , * )	6 อยากรู้นัก
7 สาวเอยจะบอกให้	8 เพื่อนเอย
9 หมู่บ้านในนิทาน ก่อนยังมีแดนห่างไกล ไกลนักแต่มีคนพักอาศัย บางคนที่เคยไป ยังติดใจหนักหนา มีชาวบ้านชาวนา กินอยู่มานมนาน มีทุ่งนาป่าเขียวสดงาม มีน้ำใสเย็นอยู่ในลำธาร * ผู้คนเลยชื่นบาน ไม่มีใครร้าวราน หมู่บ้านในนิทาน สุขสันต์ตลอดมา ไม่มีแสงสีล่อใจ ไม่มีรถขวักไขว่ล้นถนน ไม่มีคนหลอกลวงคน มีแต่คนจริงใจ มีก็แบ่งกันไป มีอะไรก็เจือจาน คนกับคนไม่จนจิตใจ มากไปน้อยไปให้กันเป็นทาน ( ซ้ำ * ) อยู่กันไปตามประสา คนบ้านป่าไม่คิดอะไร มีงานก็ทำไป ไม่ละเมอเพ้อหา นอนก็แค่หลับตา พอตื่นมาก็ทำงาน เป็นที่กิน ที่โต ที่ตาย ร่มเย็นหัวใจไม่มีใดปาน ( ซ้ำ * ) ไม่มีใครเสียใจ ไม่มีใครร้าวราน หมู่บ้านในนิทาน เล่ากันตลอดมา ( ซ้ำ * )	10 ยิ่งสูงยิ่งหนาว ก่อนตะวัน ลับแนวเหลี่ยมภูผา.. หมอกจางตา ฟ้าร่วมกันท้าทาย.. ขุนเขายิ่งใหญ่ ทางเดินห่างลับไกล บุกเดินไป ไม่เคยหวั่น * เขาสูงล้ำ ค้ำฟ้าตระหง่าน เหล่าภัยพาล คืบคลานเป็นเงา ยิ่งสูงยิ่งหนาว ยอดเขายังห่าง อยู่บนทางนึกหวั่น นึกพรั่น ความหนาว ( ซ้ำ * ) เปรียบคนเรา เหมือนดังขึ้นภูเขา.. ฝ่าไปเอา หมายตัวเราก้าวไกล สูงสูงขึ้นไป ใครจะอยู่ข้างเรา กิเลสยุเย้า ให้ปีนป่าย ไร้มิตรแท้ ถึงแม้ยิ่งใหญ่ ใหญ่เกินไป ไม่มีใครเอา ยิ่งสูงยิ่งหนาว ยิ่งเหงายิ่งห่าง อยู่บนทางนึกหวั่น นึกพรั่น ความหนาว

ฟังทั้งอัลบั้ม

<a href="http://www.naronk.org/smf/song/t2/37.asx" target="_blank">http://www.naronk.org/smf/song/t2/37.asx</a>

	ยินดีต้อนรับคุณ ผู้เยี่ยมชม กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
		๒๕ พฤษภาคม ๒๕๕๖ - ๑๖:๔๙:๐๒ วันพระ วันเสาร์ แรม ๘ ค่ำ เดือน ๖ ปีมะเส็ง ปกติมาศวาร ปกติสุรทิน เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น